Het onzichtbare lijntje en die stomme oorbel…

De eerste nacht sliep Ruup op de bank. Rechtop zittend met erg veel pijn.
De arme jongen.
Slapen was niet fijn, hij was bang dat hij in zijn slaap op zijn pijnlijke arm ging liggen.

Toch ging het de dag erna best goed, ging hij mee naar oMariet, waar ik even wat plinten in de grondverf zette en bracht Ruup daarna naar een feestje.

De nacht erna sliep hij naast mij omdat we ons bed wat omhoog kunnen zetten.
De dag erna was het mis.
‘s Nachts was hij omlaag geschoven en had hij héél erg scheef geslapen en had hij daardoor óveral pijn.
Zó zielig!

Voor wie al langer meeleest weet misschien dat ik met Ruup een onzichtbaar lijntje heb en vaak aanvoel wat er gaat gebeuren of wat hij voelt.
En misschien zelfs wel zijn pijn voel ofzo.
Ik kan dat niet zo goed omschrijven.

Maandagavond zat ik op een vergadering toen ik een positieve test op mijn whatsapp binnen kreeg.
Dit méén je niet!!
Wát een pechvogel is het toch ook…

“Het onzichtbare lijntje en die stomme oorbel…” verder lezen

Mijn vastelaoves-bloed ging weer stromen…

Ách mensen.
Na die laatste persco ging mijn vastelaoves-bloed weer stromen en was ik niet meer te stoppen.
De verkleedkisten werden uit het stof getrokken, de schminkkoffer aangevuld, wat herstelwerkzaamheden gedaan,
Ik genoot van élke voorbereiding.
Uiteraard met vastelaovesmeziek in mijn oren.
Mijn bloed ging weer stromen en och wat had ik dáár veel behoefte aan!

En terwijl buiten de lente langzaam opkwam, vrolijke krokusjes te voorschijn piepten, versierde ik de ramen en oefende ik wat met schminken.
Die geur ook van die schmink; Love it!💕

“Mijn vastelaoves-bloed ging weer stromen…” verder lezen

De opstart na lang thuiszitten en asfalt-geknuffel..

”schrijf je niks meer?” Hoor ik van meerdere lezers om me heen.
Ja sorry mensen.
Het gewone, gejaagde leven is weer van start gegaan.
De wekker rammelt weer om 6 uur en dan is ‘t meteen weer gedaan met de rust.
En ja: het wás even wennen ja!
pfff.
Maar wat wás het fijn om met mijn stippenboodschappenkarretje vol klappers, weer naar school te gaan.

Zondagavond was ik nog even eruit met mijn BBF. Samen een drankje doen. Dat had ik zó gemist..

“De opstart na lang thuiszitten en asfalt-geknuffel..” verder lezen