Taxi-ritjes op mijn vrije woensdag en de kipnuggets-pitstop…

Leuk man zo’n vrije woensdag…

Deze ging vandaag weer aan mekaar van afspraken. Om 13 uur mocht ik taxi spelen voor Ruup naar de ortho. Toen hij in de stoel lag , meldde ik intussen nummer 2 aan voor wat ijzerwerk in z’n giechel.
Dus zal die zijn middelbare school starten met een glimmend ijzerbekkie.
Daarna wachtte ik in de auto op Ruup.
En het duurde maar en duurde maar…. Intussen begon ik ‘m een beetje te knijpen, want voor de volgende afspraak moest ik zéker een uur rijden.

Dus ging ik weer terug naar binnen, werd de ortho erbij gehaald en meldde ze het heuglijke nieuws dat we een afspraak mogen maken om zijn ijzerwerk te verwijderen!
Hoezééé!!
Al lijkt me dat verwijderen nou óók niet écht een pretje, maar goed.
Wat zal dat een gek gezicht zijn straks zonder beugel!

Enniewee.
Tijd om die afspraak te maken hadden we niet, dus hopsten we gauw de auto in en sjeesden we naar huis om O’tje op te halen en Ruup thuis te droppen.
Hóp hóp, gás erop!
Op weg naar Adelante.

O’tje heeft natuurlijk nieuwe gehoortoestellen (jaloerse moeder hier) en bij de eerste controle gaf hij aan dat de geluiden wat te schel waren, dus werden ze bijgesteld.
Daarna had hij geen op- of aanmerkingen meer, dus na vandaag hoeven we pas weer over een jaar op controle.
Gelukkig.

“Taxi-ritjes op mijn vrije woensdag en de kipnuggets-pitstop…” verder lezen

Het onzichtbare lijntje en die stomme oorbel…

De eerste nacht sliep Ruup op de bank. Rechtop zittend met erg veel pijn.
De arme jongen.
Slapen was niet fijn, hij was bang dat hij in zijn slaap op zijn pijnlijke arm ging liggen.

Toch ging het de dag erna best goed, ging hij mee naar oMariet, waar ik even wat plinten in de grondverf zette en bracht Ruup daarna naar een feestje.

De nacht erna sliep hij naast mij omdat we ons bed wat omhoog kunnen zetten.
De dag erna was het mis.
‘s Nachts was hij omlaag geschoven en had hij héél erg scheef geslapen en had hij daardoor óveral pijn.
Zó zielig!

Voor wie al langer meeleest weet misschien dat ik met Ruup een onzichtbaar lijntje heb en vaak aanvoel wat er gaat gebeuren of wat hij voelt.
En misschien zelfs wel zijn pijn voel ofzo.
Ik kan dat niet zo goed omschrijven.

Maandagavond zat ik op een vergadering toen ik een positieve test op mijn whatsapp binnen kreeg.
Dit méén je niet!!
Wát een pechvogel is het toch ook…

“Het onzichtbare lijntje en die stomme oorbel…” verder lezen

Mijn vastelaoves-bloed ging weer stromen…

Ách mensen.
Na die laatste persco ging mijn vastelaoves-bloed weer stromen en was ik niet meer te stoppen.
De verkleedkisten werden uit het stof getrokken, de schminkkoffer aangevuld, wat herstelwerkzaamheden gedaan,
Ik genoot van élke voorbereiding.
Uiteraard met vastelaovesmeziek in mijn oren.
Mijn bloed ging weer stromen en och wat had ik dáár veel behoefte aan!

En terwijl buiten de lente langzaam opkwam, vrolijke krokusjes te voorschijn piepten, versierde ik de ramen en oefende ik wat met schminken.
Die geur ook van die schmink; Love it!💕

“Mijn vastelaoves-bloed ging weer stromen…” verder lezen