Spontaan ritje spoedtandarts en het buitenfeest…

Man man man.
En dan denk je dat je het wel gehad had met dat gebroken sleutelbeen, maar niets is minder waar….

Woensdag was het kinderfeestje van B, aten we na school met de club frietjes en gingen we bowlen. Ik had gereserveerd voor 2 uur, maar na 1 uur waren de kids er wel klaar mee en wilden ze het liefst lekker naar huis en samen buiten spelen. Het was echt zálig weer deze week. Púre verwennerij gewoon.

Paul klaagde al een paar dagen over pijn in zijn kaak/tanden, maar dacht dat hij ziek zou worden.
Dat uit zich bij hem normaal als eerste op deze manier.
Maar dit keer hielp niks en zelfs met pijnstillers bleef de pijn.

Een bezoekje aan de tandarts leverde ook niet echt iets op, alleen een doorverwijzing naar de kaakchirurg.
Niet veel later belde hij mij omdat hij zóveel pijn had en dus niet met O’tje naar de afspraak voor zijn nieuwe gehoortoestellen kon rijden.

Dus liet ik op mijn werk alles uit mijn handen vallen, stuurde Paul naar de huisarts en nam de afspraak van hem over. De apotheek bracht later in de middag zware pijnstillers.
Maar de pijn bleef..

Gelukkig kon hij vrijdag meteen terecht bij de kaakchirurg, maar omdat de auto bij de garage was, ging hij op de fiets…. tot hij halverwege met een lekke band stond te kijken.
OMG!!!
Alsof álle pech tegelijk kwam!!

Er zat niets anders op dan doorlopen naar Weert en daar liet hij de fiets achter bij een fietsenmaker.

De chirurg kwam erachter dat er een ontstoken, dode zenuw zat te etteren en de druk daarvan veroorzaakte die helse pijn.

Maandag kon hij terecht bij zijn tandarts voor een wortelkanaalbehandeling.

Maar toen ik vrijdag thuiskwam van het werk en hem zag, besloot ik dat hij écht niet nóg 3 dagen met deze vreselijke pijn kon doorkwakkelen.

Hophop, bellen naar de weekenddienst en anderhalf uur later lag hij in de stoel bij de spoedtandarts in Eindhoven.

Ik, met mijn tandartsangst, ben op een gegeven moment toch maar op de gang gaan wachten.
Leuke visitekaartjes hebben ze daar trouwens.. *not*

45 minuten later kwam hij opgelucht weer naar buiten.

Ik verwachtte dat hij nog erg veel last zou krijgen, maar gelukkig niet!
Een uur later zaten we met z’n allen lekker thuis frietjes te eten!
Zó blij!

Zaterdag hadden we familiefeest van B en omdat het zó lekker weer was, zetten we de tafels buiten.
Héérlijk!

Het was echt supergezellig.
Later in de middag maakten we pruttelpotje boven het vuur én pizza’s op de bbq. Áltijd lekker!!

Wát een weekje weer.
Zondag deed ik niet veel bijzonders.
Ja, gewoon éven bijkomen van alle hectiek van de laatste tijd…

k..

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.