Vastelaoves-pien…

Terwijl ik me normaal gesproken al in alle vroegte zat te sjmienke om naar De Sirk te gaan, hang ik nu wat futloos op de bank.
De afgelopen dagen zonder vastelaovend waren zo raar en onwerkelijk.
Dat gekke feestje is gewoon écht hélemáál mijn feestje.
Maar ja, het is nu eenmaal niet anders dit jaar. Hoe verdrietig het ook is..

De jongens gingen verkleed naar school en ik propte ook maar wat verkleedspul in een tasje….

Op mijn werk wilden we de leerlingen toch ook kennis laten maken met “ozze vastelaovend” én met Valentijn.. dus werd het een combi van beide.
Lieve briefjes/kaartjes uit de liefdesbrievenbus werden uitgedeeld.
Het was zó mooi om hun reakties en glinstertjes in hun ogen te zien!

Het énige heerlijke van de afgelopen dagen was de sneeuw én het ijs.
Dus werden de schaatsen uit het vet gehaald, de sleetjes van zolder getrokken en togen we naar de Tungelerwallen en Het Vosseven hier in de buurt.
Die sneeuw deed ons zó goed en was een fijne afleiding..

Daar waren we élke dag wel even .
En hoe mooi is het te zien hoe B achter een stoeltje begon en vervolgens hartstikke goed over het ijs schaatste!
Prachtig!

Zondag was het Valentijn en brachten we lieve verrassingen naar B zijn liefje en naar de oma’s…

Ik kocht een vastelaovespuzzel om het leed te verzachten en de tijd te doden en keek/luisterde het blieftoesfestival.
Maar man o man, wat heb ik me wat afgejankt die avond.
Uiteindelijk was het toch wel leuk hoor. Maar zo anders…

Zondagmiddag deed ik mee met een online bingo. Dat was ook wel grappig.
Chaotisch maar leuk.

Maar dat gemis zit te krioelen onder mijn huid, te knijpen in mijn hart.

Nóóit gedacht dat Vastelaoves-pien zó intens zou zijn…

Hoe bracht jij deze dagen door? 
En hoe voel je je daarbij?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *