22-03-2011 09:16
Wát een dag gisteren…
De hele dag gewerkt, daarna naar huis gesjeesd voor de gezinsbegeleiding voor Olivier zijn oortjes.
Daarna koken, eten, beeb in bad en bed, boodschappen doen, boodschappen opgeruimd, vaat opgeruimd, peuter in bed.
Dus u begrijpt…ik was kapót, totally gesloopt.
Ik was eigenlijk nog te moe om tegen Paul te vertellen wat de oortjes-mevrouw allemaal had verteld.
Maar goed, gisteren dus een soort intake-gesprek gehad en wat formulieren ingevuld.
Ze vroeg later of ik wist wat ze kwam doen.
Nee dus.
Dat was ook zo. Geen idee wat ze kwam doen….
Toen ze begon te vertellen dat Olivier niet alleen na de geboorte niet goed hoort, maar ook al ín mijn buik en daardoor dus al verschillende geluiden heeft gemist, toén begon het me allemaal een beetje te dagen.
Ze vertelde dat hij de geluiden van bijv.de klok nu wel hoort, maar totaal geen idee heeft dat dat de klok is.
En dat we, wanneer we nu dus de klok horen, onze vinger omhoog moeten steken zo van: heej luister! en dan naar de klok wijzen.
Indien mogelijk de geluiden herhalen. Zo leert hij beetje bij beetje alle nieuwe geluiden herkennen.
Waar ik wel veel moeite mee heb is dat ze tegen ons hebben gezegd dat hij een geringe gehoorafwijking heeft en dat ze nu doen alsof hij hartstikke doof is.
En dat ze ‘m nu een “stempel” op zijn mooie koppie zetten.
Daar heb ik wel wat moeite mee.
Waar ik ook ernstig tegenop zie is dat die mevrouw élke maandag op bezoek komt.
Ben al moe als ik eraan denk.
De maandagen zijn altijd al zo enorm druk.
Maar het ging helaas niet anders, aangezien ze dezelfde vrije dagen heeft als ik..
Maar goed, ik blijf positief.
Het kan nooit kwaad denk ik dan.
Álles voor ons lieve mannetje…..
Dus ik was blij dat ik in mijn bedje lag gisteravond.
Minder plezant was het toen de peuter begon te huilen en tussen ons in belandde.
Later begon de beeb ook nog huilen, zelfs na het verschonen.
Misschien heeft ie honger, dacht ik.
En toen ik weer met flesje boven kwam, lag meneertje weer lekker te slapen…
De grapjas.
Dus schraapte ik vanmorgen mijn wallen van de grond en gooide deze over mijn schouders.
Hophop, gewoon doorgaan en naar het werk dan maar.
Iets anders zit er helaas niet op.
Ik ga vanavond wel samen met de kindjes naar bed.
Éven bijslapen.
Reacties