Over mijn haarsituatie en de therapie

Toen ik dreigde wakker te worden vanmorgen,
klikte ik meteen het licht aan en onderzocht mijn kussen…
 
Geen overdadige losse haren te zien!
Gelukkig!
Daarna hees ik mezelf naar de spiegel en ook daar zag het er redelijk normaal uit.
Behalve mijn gezicht dan hè?
Dat lag nog steeds in de kreukels natuurlijk.
Wat hééj, het was ook pas 6.15 uur hè?
Daarna  kon ik nog éventjes rustig indutten.
Tot mijn 12 kilo wegende wekkertje afging…..
mammmmmááááá? galmde het door de babyfoon.
ik zuchtte nog maar eens diep en hees mezelf voor de 2e keer in een uur uit bed.
En toen begon de dag.
 
We deden wat boodschappen
We gingen naar de therapie
We gingen op ziekenhuisbezoek bij vriendin R
We gingen naar de kermis
Én we gingen voor een andere auto kijken
Én we deden vreugdedansjes toen Ruben vandaag 2 x in het potje poepte!
Én ik ging niet rennen
 
En dat was het dus voor vandaag.
 
Maar die therapie dus. Daar wil ik wel even over vertellen.
Ik was onlangs dus even bij de huisarts omdat die ren-meneer me dus óók weer even met de neus op de feiten drukte dat ik enigszins scheef was/ben.
Dus werd ik door de huisarts doorverwezen naar Cesartherapie.
Nadat hij me nog even “tactvol” meededeelde dat hij me niet “zo’n rentype”
vond!!!
Nâh já zeg! Hoe dúrft ie. Waarschijnlijk spoten mijn ogen op dat moment vuur, want hij probeerde zijn onnozele opmerking weer een beetje recht te breien door erachteraan te stamelen, dat hij dacht dat een andere sport misschien beter bij mij zou passen…
Ik weet niet wat ik op dat moment dacht, maar veel goeds was het niet.
En als kersje op de taart zei hij óók nog: “maar ja, ik heb er eigenlijk ook totáál geen verstand van ook.”
De sukkel
Daar kom ik dus maar even niet meer lijkt me zo…
 
Ik had dus vandaag mijn eerste afspraak bij de therapie.
En kort samengevat denkt de úiterst aardige jongedame, dat “het scheve” door
de zwangerschap komt. Omdat alles dan veel zachter wordt, en je daarna eigenlijk alleen maar tilt en sleept met je kind.
Intussen elke keer 12 kilo en  da’s behoorlijk wat dus.
Ik krijg nu oefeningen dus. Hele fijne oefeningen
En mag voorlopig gewoon blijven rennen. Omdat de klachten tijdens het rennen niet erger worden. Dus ben ik wel superblij.
 
Linda is weer heppiedepeppie dus
 
 
 

Reacties

Nikrulke op 08-09-2009 20:54
Goeie tip, hè??? En zeg nou zelf…voor je kids kun je blijven kopen. Enne…ze zijn wel erg stoer. Superleuk!!!
Buuv op 08-09-2009 21:16
Eh ooit gehoord van (schoen) maat houden?
 
Hadden ze eigenlijk ook nog iets voor grote mensen, mijn voeten?
Kim op 08-09-2009 22:48
Wat stoér!! Ik zag jullie trouwens nog lopen zaterdagmiddag, toen ik (alweer) een heerlijk broodje zat te eten bij de Oude markt!
En die schoenwinkel.. ja.. daar hebben we ook hele leuke schoenen voor mij he. Dus het lijkt me beter dat ik daar uit de buurt blijf.
prutsen op 19-09-2009 21:48
Ik ga er eens op googelen, op die Cesartherapie. Misschien kan dit ervoor zorgen dat ik weer mag lopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *