Met een grote lach op zijn snoetje…

Afgelopen vrijdag ging er hier een 7-jarige met een enórme lach op zijn snoetje slapen.

Want na 6(!) weken had hij éindelijk persoonlijk videocontact met zijn klasgenootjes en zijn juf. Geen idee waarom dit echt Zó belachelijk lang heeft moeten duren, maar ik vind er nogal wat van. En dat is ook nog eens zacht uitgedrukt zeg maar.
Intussen hebben de andere juffen blijkbaar ook het licht gezien en stromen buiten het dagelijkse huiswerk óók klasvideo-dates binnen!!
Dus hopelijk gaan ze dan ook met een dikke grijns slapen…

Afgelopen donderdag had ik weer een grens-date met mijn BBF, maar dit keer was het hek nóg hoger en dramatischer, zodat we niet eens meer een cola’tje konden drinken samen.. ik vermoed dus dat er dus tóch gewoon mensen over dat vorige hek heengingen…

Voor de rest was elke dag een beetje hetzelfde. Juf spelen enzo..

Zaterdag gingen we met z’n allen naar de stad voor een zonnebril voor Paul. We kochten er een longboard voor de jongens( voor op het kersverse, gladde asfaltweggetje hier om de hoek) en aten kibbeling op een bankje. Het leek wel een gewone dag en ik verbaasde me hoeveel mensen er in de stad liepen….

En kijk eens wie er vandaag zomaar bij ons op bezoek kwam!!!

Óp afstand jaja! Maar ze wás er gewoon!!! En dat was wel zó fijn!
Nu kunnen we er allemaal weer even tegenaan…

Verder klusten we weer eens aan Hét grote Project…. en speelden de jongens wat met water enzo…

Morgen nog een extra dagje vrij voor ons dus. De jongens wel gewoon aan het huiswerk en hebben helaas geen koningsdag-huiswerk-verlof… een beetje jammer wel weer… vooral ook omdat het de laatste droge dag van deze week gaat zijn! Maar nee, laten we daar maar even niet aan denken.

oh en laten we óók niet denken aan die kiespijn die me al 2 nachten uit mijn slaap heeft gehouden… Ow mèn. Ik ga het proberen te rekken tot dinsdag. Hopelijk trek ik dat….(en anders trekt de tandarts m maar!)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *