Hartjes strooien en ons corona-uitje

Lieve lezers. Dank jullie wel voor de lieve berichtjes op mijn vorige stukje. Zo fijn om te weten dat ik niet de enige mama ben die wel eens een down-momentje heeft. Grappig ook dat er meerdere moeders dit rond dezelfde tijd hebben. Een soort kraamtranen… laten we het corona-tranen noemen in dit geval…

Maar donderdag voelde ik me gelukkig weer een stúk fijner. De jongens deden hun werk en ik maakte foto’s van ze en zat ze vól trots te bewonderen… kijk toch eens

En van die O’tje met zijn nieuwe vlechtjes. Ik kan wel foto’s van ‘m blijven maken…

We moesten even een pakketje wegbrengen, dus namen we onze krijtjes mee en vulden de trottoirs met vrolijke hartjes…💕 want een beetje gratis liefde, daar wordt iedereen toch blij van?!

Ik moest even snel op en neer naar Weert en schoot op de terugweg éven de bloemkwekerij binnen…

Vást veel te vroeg in verband met vorst enzo, maar ik had éven behoefte aan wat vrolijkheid…

Waar ik ook behoefte aan heb is me-time. Dus probeer ik elke avond iets voor mezelf te doen. Lekker frutselen, freubelen, gewoon iets doen waar ik zelf blij van word.
Vanavond was dat kleien. En kijk nou toch hoe schattig…

Zo. Dat was zó fijn.. Opeens dacht ik: Wow! Deze week is echt voorbijgevlógen! Bizar ook hoe je ook weer aan een nieuwe situatie went…

Ook ontdekte ik dat ik die geluidsdempende koptelefoon natuurlijk zelf óók kan gebruiken. En zo hoorde ik dat heen en weer geren van spelende kinderen boven niet en kon ik zomaar even een cursusje van het werk afronden. Wow!

Toen Paul thuiskwam van het werk moesten we allemaal mee in de auto voor ons eerste corona-uitje!

Oh mensen: dat was echt zó fijn. En gezellig enzo. En nee. We waren niet de enigen met dat idee, maar die mekdrèk had dat prima geregeld! We parkeerden langs het kanaal en duwden die bigmac naar binnen onder toeziend oog van een setje meerkoetjes…

Toen we thuiskwamen dook iedereen achter zijn tablet en dook ik met mijn bruisbal het bad in…kaarsje en muziekje aan…. héérlijk!

Steeds meer en meer probeer ik te waarderen wat ik wél heb, en niet wat ik niét heb! En dat helpt.

We hebben een dak boven ons hoofd, douche, verwarming, bed, elke dag eten, een héérlijke tuin. En vooral: we zijn veilig!

En dat is zeker iets om over na te denken….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *