Asociaal sociaal

20131123-223054.jpg
Vanavond las ik dit artikel en voelde veel punten van herkenning.
Té veel punten van herkenning.
Verslaafd aan social-media.
Dat ben ik.

Net als de schrijfster van dit artikel grijp ik bij t wakker worden meteen naar mijn telefoon.
Even bijlezen wat iedereen op Twitter vertelde nadat ik met mijn telefoon in mijn hand in slaap viel en een paar uur later.
Nachtouders met wakkere/zieke kinderen of ander gezever. Niks écht nuttigs eigenlijk.
Maar goed.
In 1 moeite klik ik verder naar mijn Facebook om te kijken wat iedereen heeft gedaan of “geliked”.
Oke: done.
Meteen verder naar Instagram.
Kijken wie mijn foto’s leuk vond of er een reactie bij plaatste.
Zo.
Klaar om te douchen.

Ja.
Zo begint mijn ochtend.
En dit alles i.p.v. mijn lief een goedemorgenkus te geven…

Inmiddels ben ik zover dat ik al mijn bliepjes- en bloepjesgeluiden van meldingen op social media heb uitgezet.
Gék werd ik ervan!
Nu hoor ik alleen geluid wanneer iemand me belt/sms’t of app’t.

Tijdens het werk laat ik mijn foon zoveel mogelijk in mijn tas.
Dat moet, want anders moét ik er veel te vaak op kijken.
Waarom?
Geen idee.
‘T is een verslaving.

Ik erger me wanneer ik mensen bij de bushalte zie staan.
Allemaal in hun eigen telefoon gedoken.
Iedereen glimlachend om hun eigen sociale virtuele netwerk.

Ik erger me ook aan mezelf.
Wanneer ik éven iets wil schrijven op fb of Twitter en er twee kinderen om me heen springen om aandacht.
Dat wil ik niet.
en ja ik ben een vrouw en kan 10 dingen tegelijk, maar nee.
IK.WIL. HET. NIET.

Dus.
Vanaf maandag gooi ik 1 week lang, net als de schrijfster van het artikel, al mijn social media-apps van mijn telefoon en iPad af.
En daarna?
Daarna ga ik nadenken of ik dit écht allemaal nodig heb…
Want heej: iederéén vindt het leuk om leuk gevonden te worden, maar waarom wil ik mijn sociale netwerk laten weten wat en waar ik eet en hoe leuk mijn kindjes wel niet zijn?

Maar is dat écht belangrijker dan het échte sociale leven?

Oke.
Mijn weblog blijf ik wel bijhouden.
Dat staat er los van vind ik.
Dat doe ik al 6 jaar en maak ik voor mijn kinderen.
Maar geen LOGJES- linkjes meer op fb en Twitter meer, dus wil je mee blijven lezen? Vul dan onderaan de pagina je mailadres in en krijg je een mailtje wanneer ik een nieuw logje heb geplaatst.

Zo!
Gelukkig.
Hoeven jullie me toch niet helemáál te missen!

19 antwoorden op “Asociaal sociaal”

  1. Heel, heel goed! Zal wel afkicken worden.
    Zelf ben ik iig al begonnen om niet alles terug te lezen en om mijn telefoon tijdens afspraken/feestjes/eetmomenten etc links te laten liggen. Ineens vind ik het dan stom als anderen dat níet doen. 😉

  2. jamaar jamaar jamaar… het heeft je ook mooie dingen opgeleverd, leuke vriendschappen bijvoorbeeld… 😉
    En waarom alles of niks? Ik ben zeer veel minder gaan Twitteren, lees ook niet meer de hele timeline. Kijk er af en toe een paar dagen niet op, en dan plaats ik weer eens een paar tweets, lees eens mijn TL als ik niks beters te doen heb. Een beetje minderen is toch ook een optie? of niet…?

  3. Ik begrijp je… Mijn meldingen staan ook uit.. Probeer reallife altijd voor te laten gaan… Maar Facebook er helemaal uit.. Nee daar begin ik niet aan, juist facebook zorgt ervoor dat ik bijna altijd weet wat ik moet zeggen tegen mensen, juist omdat ik weet wat de mensen waar ik mee praat, bezig houden…via.. Juist facebook… Dus… 🙂

    Succes! En uiteraard kruis ik aan dat ik een mail wil nij een volgende blog.

  4. Ik ga je missen!!’
    Kijk uit naar d door jouw geschreven logjes… Ontroerend, leuk en altijd vrolijk! Hoop eigenlijk dat je na volgende week weer gewoon op Twitter te vinden bent! Knuf.. Xxx

  5. Jaaaaa! Ik doe mee. Deal?
    Heb sowieso geen Facebook, maar een Twitter- en Instagramloos weekje; goed idee.
    Joh misschien schrijf ik ineens weer een logje.
    Dus, maandagochtend? Cool.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *