Over paniekaanvallen…

Toen ik de laatste keer bij de verloskundige was, zei ze: vanaf nu kom je maar om de 2 weken
Ik keek haar vragend aan…
En toen bleek dat ik gewoon al best wel heul ver zwanger ben…

20130113-134300.jpg

29 weken en 4 dagen was dat dus.
Inmiddels vandaag dus 31 weken…

Ik vroeg haar of ze wel zéker wist dat ze de juiste zwangere voor zich had zitten.
En ja hoor.
Ik kon er niet onderuit.

En met die mededeling telde ik even gauw uit dat er een dikke kans is dat ik over een week of 9, óf eerder,óf later gewoon een kersverse baby ga baren…

Van de “of eerder”- variant raak ik namelijk nogal in paniek én word er nogal chagrijnig van..

Want het schijnt ook, dat het bést wel noodzakelijk blijkt, dat zo’n babietje dan ook een naam krijgt.
En daar begint paniekaanval 1.
Dé naam.
Geen idee wat er aan de hand is, maar ik weet gewoon al vanaf ’t begin hoe die buikbeeb heet.
Alleen schijnt ’t ook, dat de vader van het prulke, hier óók inspraak in blijkt te hebben.
En daar gaat paniekaanval 1 langzaam over in de 2e paniekaanval.
We worden het niét eens.
De gékste namen worden op tafel gegooid. Het slaat werkelijk nergens op.
Maar goed.
Ik probeer me erbij neer te leggen en zag op dez e site dat het eigenlijk geen ene flikker uitmaakt hoe je je kind noemt.

Want heej: Chrishanttely of Dingeman is toch bést leuk voor een kersvers babieke…

Ik bedenk me net dat Dingske wel een leuke naam is.
Én die staat nog niet in de lijst.
Een zelfverzonnen naam die nog niémand heeft, dát is pas hip!
Dus kijk niet vreemd op, wanneer er straks een: Dingske de Bruijn geboren is.
Ik zie ’t al staan, op ’t geboortekaartje…

Oh! Het geboortekaartje zorgt meteen ook voor paniekaanval numéro 3.
Ook altijd wel leuk een kaartje.
Die heb je de vorige keer toch óók zelf verzonnen? antwoordde mijn lief toen ik er naar vroeg… Ik draaide maar eens met mijn ogen.

Ik kan écht geen kaartje verzinnen zonder naam hoor.
Dat kán niet! Dat mag niet. Dat hoort niet.

Over naar paniekaanval nr 4 dan maar meteen.
Het schijnt ook, dat ik over 4 weken een week vastelaovend ga vieren en dat daarna meteen mijn zwangerschapsverlof begint.
Geen idee waarom dat is.
Misschien omdat het dan 4 weken voor de uitgerekende datum is? Zou ‘t?

Maar dat verlof schijnt er ook weer mee te maken hebben dat het best wel heel erg wenselijk is dat er ook een leuk, schattig, proper babykamertje met alles erop en eraan klaar hoort te zijn.
Maar ach…..
Dat zien we tegen die tijd wel…
paniekaanval 5 op komst

*Aaaaaaaaaargh*

20130113-140724.jpg
Ja ze weten ’t leuk te brengen op die zwangerschaps-apps.
rust,geniet,rust,geniet
Staat er…
Woehaaaaa
Stelletje grapjassen, die app-makertjes.

0 antwoorden op “Over paniekaanvallen…”

  1. Geen paniek, geen paniek! 😀
    Je hebt nog zo’n 9 weken te gaan. Dat zijn een heleboel dagen (63 dagen).
    En eigenlijk hoeft het geboortekaartje helemaal niet in dezelfde week verstuurd te worden. Het kindje is er niet minder geboren om.
    Oh en de naam? Ik vind Dingkes best leuk 😉

  2. Haha, zó herkenbaar die zwangerschapsstress. Maar ook zó niet nodig! Want uh… dat lieve schattige babytje ZIET straks die kamer niet eens. En bij numero 3 heeft het bezoek ook niet direct de neiging naar het kamertje te rennen, zij blijven gezellig in de woonkamer.
    Wat wèl nodig is, dat is RUST. Héél belangrijk voor de baby!
    Dus… relaxxx!

  3. Adem in… adem uit. Zolang je dat maar braaf doet, komt alles wel weer goed 😉 (zei zij, die nog nooit gezwangerd had en dus ook totaal geen recht van spreken heeft, maar ik bedoel het allemaal wel heul goed hoor!)

  4. Oh, haha! Zo herkenbaar, als je de dertig weken gepasseerd bent vliegt het je af en toe even aan hè? Mijn kaartjes werden de laatste weken nog gewijzigd geloof ik, al die stress en twijfels… Pff. Inademen. En weer uit. En een lijstje maken. Kan je afstrepen, héél fijn is dat. En dan die dágen, joh, tijd zat. komt goed schatje. 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *