Hoe ik me diep schaamde ..

Paul zei een paar weken geleden nog tegen mij:
“Ik vind het zo knap dat Ruben alle aapies zo goed kan herkennen.”
Een foto van een aap is namelijk iets totaal anders dan een getekend aapie 
of een knuffelaapie.
Zéér knap van ut jungske dus….
*applaus*
 
En zo zaten we afgelopen donderdag gezellig in Maaseik te eten op het terras 
van dat heerlijke restaurantje, komt er een groepje mensen langsgelopen, waaronder 1 héél donker exemplaar….
 
Ruben zag ‘m…..strekte zijn vingertje uit en riep heel luid en duidelijk
voor de rest van héél Maaseik…
áápie!
áápie!
ÁÁPIEEEEEEE!!
…en wees de donkere meneer met zijn vingertje na….
 
Ow ow, we schaamden ons kápót!
Kun je je er iets bij voorstellen???
 
Gelukkig zei Paul dat hij gehoord had dat de man engels sprak….
 
Mijn/ons eerste en hopelijk laatste moment dat ik me voor mijn kind
schaamde dus..

Reacties

prutsen op 10-08-2009 22:05
Oh jeetje. Dan zak je idd even door de grond. Wij moesten (het gaat gelukkig voorbij) altijd oppassen als Grote Pruts gehandicapte mensen zag. Ik hield mijn hart steeds vast en probeerde hem dan af te leiden zodat hij hen niet zou zien en iets verschrikkelijks genants zou zeggen.
Riz op 10-08-2009 22:44
En ik mocht daarbij dus aanwezig zijn…. en ik lag dus onder de tafel.. van het lachen…. hahahahaahaha
hutsefluts op 11-08-2009 08:46
Oeps! Pinda hier zegt heel duidelijk DAG als ze iemand niet meer wil zien. (normaal zegt ze daaaaaaaaaaaaaag). Laatst kwam haar oma langs en zei ze, terwijl ze in de deuropening staat, DAG en gooit de deur dicht….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *