Een verhaal over de enge-dingen-magneet

Wat een dag vandaag.
Toen ik om 8 uur op mijn bureaustoel neerplofte,
had ik het eigenlijk al helemaal gehad met deze woensdag.
 
Het zag ernaar uit dat deze dag niet veel goeds zou brengen.
 
Het leek namelijk alsof ik alleen maar enge dingen aantrok.
Alsof ik een enge-dingen-magneet had ingeslikt
En iedereen om me heen, inclusief mezelf, moest het ontgelden.
 
Ik zat nog geen 5 minuten in de auto en toen zag ik dat een meisje van haar
fiets was gereden. Met een angstig gezicht lag ze daar in de berm.
Gelukkig waren er al mensen die zich om haar ontfermden
 
Eenmaal vlakbij school, stopte ik om de auto die van rechts kwam, voorrang te geven. Zie ik zo, vanuit een straatje links van me, een auto op me afkomen!
10 cm scheelde het. Of ze had me zó geraakt!
En ik maakte natuurlijk meteen het gebaar van: wat doe je nóu? mens!
En toen…kwam er geen enkele reaktie van haar. Niet eens een gebaar van sorry. of: ik had je niet gezien. Niks. noppa.
En dat ergert me.
Met kloppend hart reed ik verder
 
Ik rende bijna naar binnen en deed mijn verhaal.
Ja, zo ben ik hè? zoiets moet ik meteen kwijt.
Zegt mijn collega: nou zeg! ik zat op de fiets en werd óók bijna aangereden door een of andere gek!
 
En ik kwam erachter dat ik mijn telefoon vergeten. Normaal ga ik dan altijd terug naar huis, want ik denk altijd: zul je zien dat er nú iets gebeurd!
 
Even later werd een andere collega met spoed naar huis geroepen omdat het met een familielid zéér slecht ging.
 
En een andere collega kwam met haar zieltje onder haar arm naar het werk.
’s ochtends had haar zoontje gezegd; mama ik heb pijn in mijn hart!
nou, alsof je dan nog met een gerust hart gaat werken??
Na nader onderzoek bleek het gelukkig een gekneusde rib te zijn.
Maar de paniek was er wel!
 
Gelukkig bleef het daarbij.
En was ik blij dat ik samen met mijn gezinnetje weer thuis was
En nog steeds ben.
 
Tussen de middag ging ik naar het turkse winkeltje.
Daar kocht ik een handvol pruimen.
Want je weet het, van pruimen gaan je darmen prima werken
En ik hoop dat ik die ingeslikte enge-dingen-magneet snel weer uitpoep!
 
Hè, is het weer een poep-logje geworden…

Reacties

Buuv op 08-07-2009 20:47
Hé voor pruimen moet je hier zijn! Nu elke dag een handje vol, maar over een week of zo, pluk ik een emmer voor je!
 
En als je die op hebt…. schrijf daar maar geen blogje over!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *