Ja hoor….ik leef nog,…oké, nog nèt dan…

Há!
Laat die gekke Hollanders maar grof geld betalen om zich in het verre Oostenrijk vol te laten lopen met Glühwein, wij hebben hier tóch de állerschönste Schnee!
 
Gisteren ging om 6 uur weer die rot-wekker!
Ik wist niet overkwam!
Had de halve nacht wakker geleden met de gedachte: oh nee, ik moet straks
om 6.00 uur opstaan als ik me maar niet verslaap! 
Tja..en daar word je ook niet echt blij van.
Toen een uur later de oppas-opa en oma belden dat ze op onderweg waren en tussen het geslidder door even een lantaarnpaal tikten, toen vond ik ’t toch wel een beetje spannend worden hoor.
Eén sneeuwfestijn hier in ut durp.
Rond 8 uur arriveerden ze uiteindelijk bij Huize Aapie.
En toen mocht ik!
Eigenlijk vond ik het wel leuk om in de sneeuw te rijden.
Een half uur deed ik erover. Normaal 15 minuutjes.
Kwam zonder deuken aan op school en toen begon de ronde: “de Beste
Wensen veur tweedoezendj-nege woa”?
Verder dus niet veel uitgevreten…een hele rare dag, maar dat vonden mijn collega’s gelukkig ook.
Wel was ik superblij dat het meisje met de wantjes alias vriendin R. weer aan
het werk was. Een half jaar zwangerschapsverlof! Wie verzint nou zoiets??
Dat was vreuger wel anders!
 
Ik was dan ook blij dat ik weer naar huis kon sjlidderen. En dit keer óók weer
zonder kleerscheuren thuisgekomen.
Daarna waagden opa en oma een poging om vóór het donker thuis te komen,
maar bedachten zich halverwege dat er nog een telefoon én wat papieren bij
ons waren blijven liggen. Dus konden ze weer terugkomen…maar goed… uiteindelijk kwamen ze weer veilig thuis.
 
En toen begon het…in gaf zoonlief de állerlekkerste spaghetti ever en werd me toch een partij misselijk zeg ik je! Ik rende als een gek naar het toilet en
kotste het glazuur uit de pot….dit ging zo door tot half 3 ’s nachts.
Ik voelde me zo slap als een vaatdoek, maar werd uiteindelijk weer een beetje mens.
Tjongejonge, waar dát nou weer vandaan kwam?
Waarschijnlijk heeft er toch ergens één-beste-wenser-kusser tussengezeten
met een of ander virusje of zo?
Geen idee! Maar ik was er niet blij mee
 
En die kleine Ruub begon natuurlijk vannacht ook nog een beetje te spoken.
Dus die heb ik maar tussen ons in gelegd.
Daar bleven we liggen tot half 9.
Ik deed eerst 1 oog open en er begon nog niets te draaien in hoofd of maag.
Toen het andere…nóg niks raars….
En ja hoor…het ging wel weer…
Een roze pilletje en de dag kon beginnen.
 
Zo MOEST ik vandaag naar de stad, want morgen is mijn collega jarig.
Ik sloeg ook nog wat leuke feestdingetjes in én ruilde het dubbele cadeautje
voor neefje L.
 
Ruben houdt niet van de kou, dat heb ik allang begrepen.
Op de slee kijkt ie als een chagerijnig aapie en in de wagen ligt ie maar wat
te miemelen.
Geef hem maar zon. En warmte. Toen ik thuiskwam legde ik ‘m dan ook meteen
in zijn warme bedje…en daar ligt ie dus nu nog steeds..
 
Ik heb zojuist wat voer voor de vogeltjes gestrooid én effe gecheckt of konijn Max en de kippen winterproof zijn. En ja hoor…ze leven nog!
Ik denk dat ik ook maar eventjes mijn oogjes toe doe.
 
Fijne dag nog!

Reacties

ymswereld op 06-01-2009 21:56
Tja.. dát krijg je er nou van als je een broertje of zusje voor Ruben hebt gemaakt in de schuifkast..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *