Kort lontje?

Wat is dat toch met mij?
Begin mezelf al bijna onder de noemer “onbeschoft” te plaatsen!
Wérkelijk.
Vandaag kon ik me gelukkig inhouden.
 
Na een hele drukke werkdag( ja sorry..dat ben ik gewoon niet meer gewend,
druk op ’t werk!), reed ik via het postkantoor naar huis.
Tegelijk met mij stopte een of andere Audi bij de brievenbus.
Klepper-de-klepper deden de kleppertjes van de bus en ik lachte bedeesd doch vriendelijk met 1 mondhoekje omhoog naar de meneer.
 
Hij was sneller weg dan ik en reed net voor me weg.
Via de binnendoorweg op naar huis.
Over het spoor gaat die weg.
Stopt die idioot nét na het spoor en stapt uit!
Dat doe je toch niet??
Amper ruimte om er langs te rijden..en dan sta je dus óp het spoor! DE maf!
Maar het ging net dus..
De gedachte dat er misschien iets op het spoor lag flitste even door mijn hoofd.
En nèt op het moment dat mijn hand richting toeter dreigde te gaan en ik
al bijna de tik-tik-op-je-voorhoofd-beweging maakte, zag ik in mijn
rechterooghoek dat de man door zijn knieën zakte en knielde bij een
wit kruisje naast het spoor….
 
 
Dat stond er vorige week nog niet…
Ik was er helemaal stil van..
En nog…
 
 

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *