Tjoeketjoeke túúúút!

Kleine update m.b.t. mijn vorige blog: 0,0 reakties!
Thanks luie vrienden en bekenden, op jullie kan ik bouwen!
 
 
Mijn moeder zei pas tegen me:
weet je wat je moet doen?
Je moet die trein, die Ruben met zijn geboorte heeft gekregen, zó neerzetten,
dat ie erin kan spelen.
Zo volgde ik braaf het advies van moedertje-lief op.
 
Ik schoot wat schattige plaatjes.
Altijd leuk voor de lezers onder ons…..
                   
                   
Het was leuk.
Het was gezellig
En opeens gebeurde er dit:
 
vrolijk kijkt ie door het raampie naar buiten
Ik knipper 2 seconden met m’n ogen en denk
hmm, wat staat ie hoog??
En terwijl ik naar de andere kant van de trein draai en nog snél een fotootje knip, kukelde meneertje al van het bankje…woepieé daar ging hij
 
 
Maar ik had ‘m hoor.
Aan zijn broek had ik ‘m gegrepen en hij bungelde 1 cm met z’n neus
boven de grond.
Pfiéuw!
Wéér gered van een klets op de grond…
 
Nog maar éventjes mee wachten dus…..
Trein gaat weer terug waar hij stond

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *