Honey I shrunk the shrimps

Gisteren had ik me er al de hele dag op verheugd!
Uiteten met Nikrulke en Robert.
 
Ik ga de scampi’s van het huis nemen, ik wist het al lang!
En dit kreeg ik toen voorgezet….!
 
 
 
De serveerster zag waarschijnlijk mijn teleurgestelde blik en zei meteen:
da’s wel heul Sonja hè?
ehhh..ja? (niet grappig!)
 
Maar toen kwamen ze toch echt…ohhohhohh wat zijn die toch heerlijk.
En dát sausje waar die in drijven! Om je vingertjes bij af te likken.
(wat ik dus ook bijna met het pannetje deed!)
 
Als toetje ijs met aardbeien en toen deed het wel pijn…
Veel te veel en veel te lekker gegeten!
 
Maar ohoh wat heb ik weer eens ouderwets een paar keer de slappe
lach gehad! Dat was lang geleden zeg.
 
Nog even wat drinken op het terras…en toen Ruben weer
ophalen bij Margrêt en Wil.
Die baalden dat er spontaan geen sneeuwbui was geweest,
zodat we Ruben niet konden ophalen!
nee…wij stonden om 23.15 voor hun deur te popelen!
 
Ze hadden het geweldig gevonden om op hem te passen.
Zij blij…wij blij…iedereen blij!
Mooi toch?

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *